Алар Наталья һәм Романның әнисенең туган авылы Күпчәнәйдә дискотекада танышкан. Рома үзе тумышы белән Кандрадан. Ул чакта икесе дә студент була: Наталья Октябрьский коммуналь-төзелеш техникумында юриспруденция нечкәлекләрен, ә Роман техник-механик һөнәрен үзләштерә. Тормышка уртак караш һәм үзара симпатия тиз арада туйга китергән тирән хисләргә әверел-гән. 28 июльдә алар бергә яшәүләренең егерме еллыгын – фарфор туйларын билгеләп үтәчәк. Сакчыл мөнәсәбәтне таләп итә торган мөнәсәбәтләрнең матурлыгы, кыйммәте һәм бер үк вакытта нәзбереклеге символы аларның юлын бик яхшы чагылдыра. Ике дистә ел эчендә ир белән хатын бәһасез тәҗрибә туплаган, бер-берсен сүзсез аңларга өйрәнгән, үз мөнәсәбәтләрен гаилә тор-мышының чын “нәфис фарфор эшлән-мәсенә” әйләндергән. Натальяның хезмәт юлы ЗАГСта баш-лана, анда ул мәшгульлек үзәге аша урнаша. Соңрак, Пенсия фондының район бүлеге җитәкчелеге чакыруы буенча, ул анда белгеч вазифасына күчә. Бүген Наталья Васильевна – баш белгеч-эксперт. Декрет ялы вакытында Прохоровлар вакытлыча Туймазы шәһәрендә яши, ә Роман төньякта эшли. Әмма, барысын да “яклап” һәм “каршы” үлчәп, язмыш аларны кире Ярмәкәйгә кайтара. Монда Роман газ участогында үз урынын таба, анда инде 15 елдан артык слесарь-аварияче булып эшли. Наталья исә, чит-тән торып Башкортстан социаль техно-логияләр институтын, хезмәт һәм со-циаль мөнәсәбәтләр академиясе филиа-лын тәмамлап, югары юридик белем ала. Прохоровлар гаилә тормышының беренче елларын арендага алган фатирда үткәрә. Район хакимиятенә ярдәм сорап мөрәҗәгать итеп, алар 2011 елда “Башкортстан Республикасының Торак төзелеше фонды” ДУП тарафыннан ташламалы максатчан акчалата заем алганнар. Бу акчаларга алар ике фатир-лы йортның яртысын сатып алган һәм капиталь ремонт ясаган, бу эштә аларга туганнары актив ярдәм иткән. Хәзер аларның гаилә оясы бар. Прохоровлар гаиләсендә тормыш иртә таңнан башлана. Ата-ана балаларын мәктәпкә җыярга, бөтен гаиләсе белән иртәнге ашны ашарга һәм көнгә планнар турында фикер алышырга өлгерә. Хуҗалык алып бару – аларның көндәлек тормышының тагын бер элементы. Сезонга алар бройлерлар, үрдәкләр һәм дуңгызлар асрый, шулай ук яшелчә бакчасында бөтен нәрсәне үстерә. Мәш-гуль булуларына һәм мәшәкатьләренә карамастан, гаилә алар өчен һәрвакыт беренче урында кала. Роман болай ди: “Эш көненнән соң иң зур бәхет – балаларның “әти кайтты!” дигән тавышларын ишетү”. Гаиләдәге һәр бала – ул якты индиви-дуальлек. Химия һәм нефть машиналары төзү институты студенты Илья бюджет нигезендә агач әзерләү һәм агач эшкәртү производстволары техноло-гиясен өйрәнә. Мәктәп елларында ул география, спорт белән мавыккан һәм Балалар сәнгать мәктәбенең сәнгать бүлеген тәмамлаган. София – ударник, 6нчы сыйныфны тәмамлаган. Илья кебек үк, ул рәсем ясарга ярата, Балалар сәнгать мәктәбен шөгыльләнә һәм во-лейбол белән мавыга. Балалар-яшүсмер-ләр спорт мәктәбе командасы соста-вында район һәм республика ярышларында катнашып, призлы урыннар яулый. Иң кечесе Валерия 4нче сыйныфны тәмамлаган. Ул артистлык сәләтен күрсәтә: җырларга, киенергә һәм гаиләсе өчен мини-концертлар оештырырга ярата. Балалар сәнгать мәктәбендә ул музыкаль фольклор бүлегенә йөри, анда җырлап кына калмый, аккордеонда уйнарга да өйрәнә. Гаилә бәхетенең сере турындагы сорауга Роман белән Наталья бердәм җавап бирә: “Үзара хөрмәт, ярдәм һәм вак-төяккә сөенә белү. Балаларның аралашуларын, кичергәннәрен уртакла-шуларын күрсәң – барысын да дөрес эшләгәнеңне аңлыйсың. Әмма тормышта төрле хәлләр була, кара полосаны бергә кичерергә кирәк.” Алар бер-береңә хәтта эш әйләнешендә дә вакыт табу мөһим, дип ассызыклый, чөнки нәкъ менә шушы мизгелләр аларның берлеген ныгыта. Аларга әти-әниләре – Василий Ген-надьевич һәм Людмила Викторовна, Антонида Николаевна, шулай ук әбиләре Евгения Тарасовна ярдәм итә. Ике ел элек Василий Борисович якты дөньядан киткән, ул да гаилә өчен мөһим терәк иде. Алар барысына да чиксез рәхмәтле, чөнки мондый ярдәм өч бала тәрбия-ләүдә бәяләп бетергесез. Бүген Прохоровлар – уртак максатлар, якыннарына ярдәм итү һәм авырлык-ларны бергәләп җиңеп чыгарга әзер булуның ныклы гаилә төзергә ярдәм итүенең үрнәге. “Егерме ел – берьюлы күп тә, аз да, – дип елмая алар. – Балалар безне нәкъ менә шулай: эштә һәм ялда бергә, янәшә, истә калдырсыннар иде. Алар да кайчан да булса: “Безнең чын гаиләбез бар иде”, – дип әйтә алсыннар”.
Надежда ПОПОВА.